دو جاده از هم جدا

تو مسافر جاده روشنی

ومن مسافر جاده ی که اخرش تاریکی

پس می بینی چقدر زمانه معممار خوبیست

چرا که توانسته بین من وتو دیواری به بلندای اسمان بنا کند

میبینی دست استاد  زمانه چگونه مارا از هم جدا ساخته

تازه بک هواپیمای سم پاش 

خاک بر در یا میپاشد برای کشتن کشند

پتک بردار و بر کلمات بکوب

سیب سرخ را که گاز بزنی تازه به راز طبیعت پی میبری  

سیب سیب سیب سیب  ... بیب . بیب . بیب

من زاده میشوم از خودم وغرق در  خیابانی که به پل خوا جو  وصل میشود

من زاده ذهن زیبای خودم هستم